Om het mensbeeld van waaruit ik werk weer te geven wil ik een metafoor gebruiken: dat van een koets, een koetsier, een paard en een passagier.

De koets staat voor het lichaam waarin je geboren wordt en waarmee je een ervaringsreis in meemaakt: dat wat wij “het leven” noemen. De koets is een voertuig in een vertraagde trilling die maakt dat je de dingen die je ontmoet kunt ervaren en verteren. Aan het einde van de rit lever je deze koets weer in.

De koetsier is de geestkracht in je. Die zit op de koets. Die maakt de keuzes en bestuurt in wijsheid het paard op het pad.

Het paard staat voor de kracht, de energie, waarmee je je door het leven beweegt. Het paard komt in beweging vanuit het gevoel. Het is je expressiviteit, je emotie.

De passagier is de enige die de oorspronkelijke opdracht kent. Hij kent de kunst van het wachten en schouwen, en stapt pas in als de eerste drie de zaak op orde hebben. Hij is de essentie, het geweten, de bron van de wilskracht.

Het werk is om de harmonie tussen koets, koetsier en paard te herstellen zodat er ruimte ontstaat voor de passagier. Dit gaat via het gevoel, "the sensing", van je energetische centrum of dan tian, het "veld van kracht" diep in je onderbuik.